Tam za lisom, za łuhom

Tam za lisom, za łuhom
Chodyt żownir za płuhom.
Ore nywku ne swoju,
Dobre, szczo w swojim kraju.

Ore nywku ta j tużyt:
– Chto ż rodyni tam służyt,
Chto ż jim zore ta pożne,
Jak ne stane i mene?

Sonce hrije tak myło,
Swit wes złotom załyło,
Łysz w poli harmaty b’jut,
Łjudjam żyty ne dajut.

Tut iz harmat striljały,
Tut szcze j naszi wmyrały.
Za te połe, za seło
Tut nemało jich ljahło.

A wojacki mohyły
Budut trawu rodyty.
Żnec tut sjade i epiczne,
Bidni duszi pom’jane.