Kotyłasja boczka dubowaja

Kotyłasja boczka dubowaja,
A w nij horiłoczka medowaja.

Ja by sja napyła, ta bojusja,
Szczo ja mołodeńka perep’jusja.

Hnuła ja kałynu – ne pryhnuła,
Jak pryjichaw mij myłeńkyj, ne poczuła.

Jak pryjichaw myłeńkyj pid worota,
– Wyjdy, wyjdy, diwczyno, harna, złota.

Ne wyjszła diwczyna, tilky maty:
– Z kym że budesz, serdeńko, rozmowljaty?

Bo twoja diwczynońka zasmuczena,
Na prawij ruczeńci zaruczena.