Tuha za tuhoju, żurba za żurboju

Tuha za tuhoju, żurba za żurboju,
Widdała-s mja, moja mamo, zamiż mołodoju.

Ni ja nażyłasja, ni ja nabułasja,
Ja rozkosziw ne zaznała, lita zmarnuwała.

Łita ż, moji lita, ne jdit marno z swita,
Bo ja w swoji mamy rosła, jak rożewa kwitka.

Rożewu kwitku budut pidływaty,
Mene ljudy, mołoduju, budut szanuwaty.