Pidu ja do haju, haju zełenoho

Pidu ja do haju, haju zełenoho,
Nazbyraju chmelju, chmelju czerwonoho.

Natowczu ja chmelju, chmelju czerwonoho,
Naproszu ja rodu, rodu sławneńkoho.

Po bahatu sestru treba koni słaty,
A po bidnu sestru ta j perekazaty.

Ta bahata sestra kohuta prywezła,
A ta bidna sestra barana prynesła.

Bahatuju sestru ta za stił sadżajut,
A tu bidnu sestru w porozi trymajut.

Bahataja sestra ta p’je med-horiłku,
A taja bidneńka stojit pry odwirku.

– Oj ty, nasza sestro, ne zawad nikomu,
Hoduj bidnych ditok, jak pryjdesz dodomu.

Jdu ja dorohoju ta hireńko płaczu,
Za tymy slozamy steżeczky ne baczu.

Jdu ja steżeczkoju, ljudy mja pytajut:
– U sestry wesiłlja, szczo rano wertajesz?

Jak pryjszła dodomu, szcze j dity pytajut:
– Mamunju ridneńka, szczo rano wertajesz?

– Dity, moji dity, w mene nema rodu,
Obłyły mja slozy, ja pryjszła dodomu.