W coho hospodarja buły doczky dwi

W coho hospodarja buły doczky dwi,
W coho hospodarja buły doczky dwi.
My pryjszły jim szczedruwaty,
jich udoma ne wydaty,
Napewno, w tjurmi.

Płacze stara maty, płacze-rydaje,
Sywu zozułeńku w pomicz zzywaje.
Ty litajesz swit-switamy,
Połety ty aż u łaher –
Tam moja doczka.

Wona połetiła, stała kuwaty,
Poczały sja łuhy wsi rozwyzaty.
Dawsja z łahru hołos czuty,
Szczo se mało tak wse buty,
Tak mało buty.

Oj łety, zozułeńko, ponad zełen haj,
Mene mołodeńku zwidsy ne ruszaj.
Mamka dobre te wse znaje,
Szczo wijskowy ne puskaje,
Mołodist, proszczaj.

Oj łety, zozulko, oj łety, łety,
Mene mołodeńku zwidsy ne bery.
Mamka dobre wse te znaje,
Szczo wijskowyj ne puskaje,
Zalizni bramy.