Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Czorniji browy, kariji oczi,
Temni, jak niczka, jasni, jak deń!
Oj oczi, oczi, oczi diwoczi,
De ż wy nawczyłys zwodyt ljudej?
Was i nemaje, a wy mow tuta,
Swityte w duszu, jak dwi zori.
Czy w was ułyta jakas otruta,
Czy, może, sprawdi wy znachari?
Czorniji browy – striczky szowkowi,
Wse b tilky wamy ja ljubuwaws,
Kariji oczi, oczi diwoczi,
Wse b tilky ja dywywsja na was!
Czorniji browy, kariji oczi!
Straszno dywytys wes czas na was:
Ne budesz spaty ni wdeń, ni wnoczi,
Wse budesz dumat, oczi, pro was.
Dumy moji, dumy moji
Czom dub ne zełenyj
Weczir nadwori
Hude witer welmy w poli
Ne szczebeczy, sołowejko
Powij, witre, na Wkrajinu
Oj ty, diwczyno, z horicha zernja
Czom, zemłe moja
Czornjawaja Iwanka
Czorniji browy, kariji oczi
Misjac na nebi
Dywljus ja na nebo
Tam, de Jatrań kruto w’jetsja [1]
Czornomorec
Jichaw kozak za Dunaj
Horiła łypka
Stojit hora wysokaja
Zaszumiły lisy
Nicz jaka misjaczna
Bida polku spokusyła [1]
Tam, pid Łwiwskym zamkom [1]
Jak iszow ja z Debreczyna