Moje żyttja

Jakszczo zełenyj, znaczyt temnyj lis,
Jakszczo rożewyj – tilky ranok,
Jakszczo ce biłyj – witer nam prynis
Zymy czastynku na ostanok.

Koły ce siryj, znaczyt budnij deń,
Koły błakytnyj, znaczyt ne pochmuryj,
Jakszczo pożowkłyj, znaczyt tilky kłen
Łyszaje szaty w oseni-komori.

Pryspiw:
Moje żyttja – ce farby morja,
Podych neba, kolir doli.
Moje żyttja – ce akwareli,
Moje żyttja... (wes kupłet – 2)

Koły czerwonyj, znaczyt w poli mak,
Jak wołoszkowyj, to najiwni oczi,
Jak tepłożowtyj, prosto styhłyj złak,
Szczo z kołosu na wolju chocze.

A czorno-biłyj – to hazetnyj druk,
To kławiszi moho kławiru,
Sumnoho dnja protjażnyj zwuk,
Ta czorno-biła prirwa.

Pryspiw

Koły prozoryj, to czyjas dusza,
Abo strumok w tenetach haju,
Abo strofa moho wirsza,
Abo czastyna raju.

Jak prytomywsja wesełkowyj mist,
Jak czorno-biłyj staw, ne kolorowym,
Koły szukajesz w farbach zmist,
To ce żyttja z krapłynkoju ljubowi.

Pryspiw