Widczaj (ziw’jali kwity)

Smijatys budu, chocz płaczut oczi,
Ja proty tebe – deń proty noczi...

Pryspiw:
Ziw’jali kwity na doszczi –
W mojij duszi, w mojij duszi.
Szczo płaczut oczi – ne pytaj,
Deń proty noczi. Samota. (wes kupłet – 2)

Ja. Nicz. Wmyraju poranenyj.
Biłym ozerom prostyradło.
A koło sercja peczal – hadynoju.
Ta ne zaradyty, ni poradyty.
A pojizd kryczyt – aż za horodamy,
Proszczajetsja nyni suworym kłekotom
Iz tym, szczo wranci wijnoju narodżenyj
Z wohnem i bołem w serci poetowim.
Cej swit bajdużyj, a ljudy hrubi.
Falszywa niżnist, falszywa łaska.
Win ljubyt hroszi, brechnju i trupy,
Chowajetsja nyni za sławuju kazku!

Pryspiw

Ja. Nicz. Wmyraju poranenyj.
Biłym ozerom prostyradło.
A koło sercja peczal – hadynoju.
Ta ne zaradyty, ni poradyty.
Ziw’jali kwity, idit czortu w zuby!
Wusta smijutsja, a serce płacze.
Chołodni budni, żorstoki ljudy.
Ja, mow łokator, kriz chmary baczu.
Pro tebe, swite, spiwaty budu,
Smijatys budu, chocz płaczut oczi,
Wstawaty budu wseljudskym buntom:
Ja proty tebe – deń proty noczi.

Pryspiw