Nam ne potriben spokij

Pryspiw:
Nam ne potriben spokij dwom,
Nam ne potribna tysza cja,
Ja perekreslju zaborony,
Szczo moho tiła dotorka. (wes kupłet – 2)

Prosto deń sohodni harnyj,
Prosto ranok buw bezchmarnyj,
Dwi hodyny na switanku
Ja stojaw na swojim ganku.
Pislja ważkoji noczi
Ne możu i ne choczu,
Łizty na stelju, stiny
Mene boljat kolina.

Deń poperedu zajmawsja,
Ja sobi samomu kljawsja,
Szczo ne bude bilsze noczi,
Bo ja ne choczu.
Zaraz widczuwaju wtomu,
Słuchaj, idy dodomu,
Bo wże ranok nastaje,
Chau-ou-ou-je!

Pryspiw

Duże chotiłos pyty,
Sisty j prosto zapałyty,
Des w kutok zabytys temnyj,
Ałe wse daremno.
Bihaw po dwori sobaka
I na perechożych hawkaw,
Bo taka joho robota
I jomu zawżdy ochota.

Pryspiw

Poczynawsja widlik czasu,
Czysto tak jak toho razu,
Na dwory spuskawsja weczir
I dawyw na płeczi.
To buła wesna i koty
Brały bereznewi noty,
Polifonija tych zwukiw –
Buła prosto muka.

Pryspiw