Sny

Pryspiw: (2)
Szczo nasnyłos meni, te propało.
Szczo znajszłos, te zhubyłos, nestało.
Tini spljat na stini ta j łyszyłos meni,
Jak znamennja, ce misjaczne hało.

Sydiły dumky na mojim pidwikonni,
Tychyj stepom łetiły koni,
Spiwały dweri, smijałys bałkony,
Derewa schyljały krony.
Radisnym stepom bihły dorohy,
Kotyłos kaminnja strimko j połoho,
Zlitały dachy, zitchały lisy,
Prymarni moji kolorowi sny.

Pryspiw

Snyłos, szczo pachne trawoju,
Zołotom, sribłom, litom, zymoju.
Snyłos dobre, pohane,
Znajome i zowsim neznane.
Szczos meni maryło łehko i tepło,
Snyłos pro raj, a ne pro pekło,
Szcze ne roztanuw toj swit, szczo nasnywsja,
Z mrijamy zływsja.

Połetiły w nadweczir’ja,
Załyszyły sonne pir’ja,
Rozczynyłys w nebi kłynom –
Ja do nych połynu.
Sny moji meni nawroczat
Szcze ne znaju – dni czy noczi,
Czorne – biłe, synje – sire,
Sny moji bez miry.

Pryspiw

Tycho zasnuło i nasnyłos
Weczirńo-rankowo wmyłos.
Zlitały dachy i budynky rożewi,
A z nymy derewa.
Spały dumky na mojim pidwikonni,
Stepom breły strywożeni koni,
Tikała mrija, szczo w ruky ne datys,
Noczi kinec, pora prokydatys.

Pryspiw (2)