Asfaltnyj syndrom

Pryspiw:
Rozsypajut noczi zori (3)
I chowajut jich u syńomu mori.

Dorohy moji, prjami ta krywi,
Dorohy, mow tiło zmiji.
Ciłujetsja zoszyt wirsziw iz perom,
Chworije Zemlja na asfaltu syndrom.
Pyszu... Ne pyszetsja wirsz,
Dumaju kraszcze, wychodyt na hirsze.
Łitery-koni, aljur w try chłysty,
Łetjat do wirsza rymy nesty.

Pryspiw (2)

Ja wczora baczyw twoji sny,
Ja wczora pyw chołodnyj doszcz rjasnyj.
Buło, buło.
Suchoju łysz buła doroha.
Ja wczora baczyw twoji sny,
Ja wczora pyw chołodnyj doszcz rjasnyj.
Os zastoroha.
Zakryta wże moja doroha.

Pryspiw (2)

Probyłys czerez asfaltu kyłymy,
Probyłys rosłyny i pyły
U soncja – prominnja, u chmary – wołohu,
Meni prokłały dorohu.
I znowu iskry metały
Czawunni kołesa, rejky i szpały.
Proszczawsja zi mnoju peron,
Prychodyt asfaltu syndrom.

Łiniji – klitka dlja mene!
Romby – kłumby zełeni!
Na zroszczenyj kymos prawylnyj sad
Zdijmu witry, błyskawyci i hrad!
Pisnja – znajomi kwadraty!
Słuchaju ja i choczu porwaty
Noty, jaki napysała bezdara,
Zirwaty z holiw neprawedni ławry!

Pryspiw (2)