Korabli, korabli

Jak poczuju twij hołos w swojich dumkach,
Moje serce w nebo łyne, nacze sribnyj ptach,
I nese mene u piwdennyj kraj,
De pływut w imli bili korabli.

Pryspiw:
Korabli, korabli w zołotystij imli,
Wy u dolju moju, jak w łehendu wwijszły.
Wy powik prynesły u kochannja i sny
Dywnyj kłekit wesny, korabli.

Na morskim uzbereżżi, hułkim, sija twoja postat –
Synij profil... I bez tebe ja, i bez tebe ja –
Korabel iz mrij, szczo nasnyws dawno,
Kołychaws miż chwyl i pirnuw na dno.

Pryspiw