Mehapolis

Czornyj mehapolis – utopija w horach
Jak komachy ljudy-kwity
Wsim pojisty, pospaty
Werbljudy na paczkach, rekłamni bukłety
Bryti ljudy w mersedesach y szansonu kupłety
Zamorożeni dumky
Tut tak mało ljubowi
Widijszły w mynułe dobri sprawedływi heroji
Wraniszni hazety jak pożowkłe łystja
I tilky moje eho, jak zawżdy na misti

Pryspiw:
Chołodni krapłyny rubajut łeheni i wnyz
Skoro ty pobaczysz doli żartiwływyj kapryz
Nikudy ne ditys wid zhraji rozbeszczenych dum
Dajte chocz w ostannij raz rozihnaty cej sum

Zawtra bude znowu deń, znowu weczir
Znowu nicz, znowu holi nohy, płeczi
Zim’jati prostyradła, popił w popilnyci
Na kłaptyku paperu znow jakis durnyci
Dżojstyk w ruci, zaporoszenym okom
Ty prodowżujesz szukaty "błondynku za rohom"
Kupujutsja kwity – i pid tiji sami nohy
Sława bohu moje eho jak zawżdy na prykoli

Pryspiw

Tretja switowa – sucilne zubożinnja
Nowyj Ikar doła zemne tjażinnja
Hanhstery u filmach prodowżujut striljaty
Nabahato ranisze sywije czyjas maty
Chto toj Łenin nowi dity nawit hadky ne majut
Z hołowoju jim maljunkiw na stinach wystaczaje
Irrealni sny swojeji syły nabuwajut
I tilky moje eho nikudy ne znykaje

Pryspiw

Ty idesz po prospektu – smak w chodi i w odeżi
Ty nawczałasja w krutomu zakordonnomu kołedżi
Czołowik tobi potriben jak wełykyj hamanec
Odnoczasno ty mysływec, pokupec i prodawec
Ce ż ne ważko – wyszcze jubku, kruhli oczi, posmichnułas
I jaka wże tam za wikom – hołowa nawik schytnułas
Ałe my uże ne budemo z toboju razom
Moje eho nenawydyt wse falszywo-prekrasne

Pryspiw