Mrija

Zrostaje nadija
Na zdijsnennja mriji
Maljuje majbutnje
Prostyj oliwec
Zabuti chwyłyny
Nikoły ne hynut
Jakszczo szczos pomerło –
Ce szcze ne kinec

Zahubłene słowo
Powernetsja j znowu
Zajme swoje misce
W wirszach i pisnjach
I ranok zasjaje
Prominnjam jaskrawym
I sonce stancjuje
W szczasływych rukach
Za nebo za witrom
Za sonjacznym switłom
Łyszywszy pozadu
Swoji wsi żali
Łetitymut oczi,
Szczob mat te szczo choczut
Szczob serce widczuło
Bażannja nowi

Pidu – znajdu
Tu jedynu mriju swoju
Czekaw piznaw
Dawnju sprawżnju
Mriju swoju

Rozwijutsja czary
I znyknut prymary
I jasnist posełytsja
U hołowi
Horitymut oczi
Wohnem sered noczi
I serce widczuje
Pryhody nowi
Zrostaje nadija
Na zdijsnennja mriji
Maljuje mabutnje
Prostyj oliwec
Zabuti chwyłyny
Nikoły ne hynut
Jakszczo szczos pomerło
Ce szcze ne kinec