Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Awtobus jide trasoju nicznoju,
I weczir zorjanyj rikoju
U wikno tecze.
Moju susidku neznajomu
Zmahaje son, dołaje wtoma,
Wona kłade swoju holiwku
Na moje płecze.
Pryspiw:
I mczyt awtobus, spyt diwczyna,
Ty serce słuchaj i mowczy.
Wona wsmichajetsja dytynno
W szczasływych snach u mene na płeczi. (wes kupłet – 2)
Meni zdajetsja, mrijetsja, szczo z neju
Pidu, mow z dołeju swojeju
Szljachom zołotym.
Ta na zupynci wona wstała,
Wzjała walizku i skazała:
"Do pobaczennja"
I znykła w marewi jasnim.
Pryspiw:
I mczyt awtobus bez diwczyny,
A moje serce ne mowczyt.
Ja czuju podych jiji płynnyj
Szczasływych mrij u mene na duszi. (wes kupłet – 2)
Na tij zupynci ja buwaju czasto
I wyzyraju swoho szczastja
Niżnyj perwocwit.
Jakszczo wże tam joho nemaje,
Ja perewernu j obszukaju,
Ja perewernu j obszukaju
Wes błakytnyj swit.
Pryspiw