Czołowicze mij

Czołowicze mij, zaprjahaj konja.
To ne kiń, a zmij, myhotyt sternja.
Doberemosja za try hodynoczky
Za stonadcjat werst do rodynoczky.

Czujesz rode mij, rode, rodońku,
Czom bur’jan piszow po horodońku?
Robotjaszczyj mij z dida-pradida,
Dwir zanedbanyj, Boże prawednyj.

Oj ty ż rode mij, mij ridneseńkyj,
Chocz by wyjszow chto, chocz odneseńkyj.
Szczo ż ce dweri wsi pozamykani,
Czy pryjichały ż my nekłykani?

Dew’jat deń dusza szcze pruczajetsja,
A teper wże des pryzwyczajetsja.
Tu morkwynoczku, tuju kwitońku
Ne propołesz iz toho switońku.

Łjudy zhadujut – my nawidałys,
Ot my rodońku, perewidałys...

Czołowicze mij, zaprjahaj konja.
To ne kiń, a zmij, myhotyt sternja...