Narkotyk

Pustyj kwartał, odyn sydysz – ne baczysz ljudej
Wony idut – ty nacze prywyd w comu switi
Usi dumky zmiszałysja w twojij hołowi
Ne baczysz ty, ne baczysz ty swojeji smerti
I padajesz ty wnyz
Ty ne znajesz szczo z toboju take
Ty pomyrajesz,
Szczob narodytysja znowu.

Pryspiw:
Probratys do raju –
Wzjaty zmijiw plid.
Upasty do pekła –
Potim znowu raj.
Tak buło kożen deń.
Narkotyk znyszczuje tebe!

Prokynuwszys ty distajesz swoho szpryca
U wannu jdesz, ta rozumijesz, szczo ne powynen
Zmywajesz wse – szczo rjatuwało tebe zawżdy
Ta rozumijesz – tobi ne wyżyty sohodni
Pekelni ti muky nastajut wnoczi
Ty stohnesz wid bolju, a dusza kryczyt,
Tiło chocze ce!
Ta skoro tiło ce pomre!