Syńooki sołow’ji

Ja tebe nebesnoju zoreju
Zaswityw na obriji jasnim,
Ja tebe ne zmih nazwat swojeju –
Naspiwaw u zołotomu sni.

De tobi szumuje rannja zływa,
De rosa z ljubownoji slozy,
De szczebeczesz niżna i szczasływa
Nacze łastiwka pislja hrozy.

Chto litaje, toj wertaje u serpankowi haji,
De nas ljubljat i witajut syńooki sołow’ji. (2)

Ty meni u zołotij osini
Naspiwała zbołenu peczal,
Ptach dorohym zahołosyła
Łitom pryhornułas do płecza.

Steżeczku prosłała w padołysti,
Kałynowo skresła u łuhach
Newmołymo sonjaczno-imłysta
Ty odna u switi doroha.

Czysti rosy, syni wody, trawy steljatsja tobi,
Toj, chto ljubyt, toj prychodyt w czystu osiń doljubyt. (3)

W czystu osiń doljubyt...