Z polja toho boju

Oj zapłakała diwczyna, w niczku zatużyła,
De ż jiji otoj chłopczyna, kotroho ljubyła.
Kotroho kochała, daruwała łasku,
Kotroho czekała, wiryła u szczastja.

Pryspiw:
A kochanyj wiryw,
Szczo znow powernetsja,
Z polja toho boju,
Mylij posmichnetsja.
Myłu pociłuje,
Obijme wesnoju,
Nesudyłos buty,
Chłopcju z diwczynoju.

Ta ne chocze misjac, slozy łyty w zemlju,
Win kriz chmary swityt, ta na dwori temno.
Chocz na dwori chołod, tiło probyraje,
I kochannja hołod, serce rozrywaje.

Pryspiw

Rozrywaje duszu na małeńki krapli,
I diwczyna tużyt za swojim kochanym,
Kulja worożeńka zupynyła chwylju,
Wbyła kozaczeńka, na lotu spynyła...

Pryspiw