Nazawżdy

Mużczyny w sirych paltach iz kyszeń wyjmajut zori.
I płatjat jich pannam za p’jat chwyłyn kochannja.
Wdjahnuwszy na horbati płeczi chutro neba synje,
Kołyszeytsja szofer u sonnij limuzyni.

U skljanci zołotawyj czaj. Tak choczetsja opertys
Ob kraj wikna j micnyj, terpkyj i synij pyty chołod,
Dywytys, jak sumna zorja ostannim pociłunkom
Proszczajetsja z sestroju, szczo u zorekoli jij ne sjajaty.
Wdjahnuwszy na horbati płeczi chutro neba synje,
Kołyszetsja szofer u sonnij limuzyni.

Krywa lichtarnja – kwitka złamana i popił snihu,
I switło – lij zełenyj, z dzbanka noczi w sutiń łytyj,
Kruti i temni schody, płaszcz dirjawyj, kraplja smichu
Zabłukana i misjac – biłyj ptach natchnennja złoho,
J szowkowa kulja horłoriziw mrijnych w tinjach skrytych,
Szczo, może, mow struny, kołys torknetsja sercja twoho.

Torknetsja j pociłuje hordo j niżno, i nawiky.
Zakryje oczi spljuszczeni, nemow sestra ostannja.
Mużczyny w sirych paltach iz kyszeń wyjmajut zori
I płatjat jich pannam za p’jat chwyłyn kochannja.
Wdjahnuwszy na horbati płeczi chutro neba synje,
Kołyszetsja szofer u sonnij limuzyni.