Drakon

Win zlitaje ponad horam i na zemlju tiń kydaje
Win szukaje zdobycz ostannju, win sohodni pomyraje
Kryła pałyt harjacze płominnja
Win ne zwyk pid soncem litaty
Win ne wstyh łyszyty nasinnja
Tak ne choczetsja pomyraty

Pryspiw:
Jakszczo sonce spałyt kryła
Win roztane jak chmara w nebi
Bo u kryłach drakoniw syła
Bo drakony żywut u nebi
Bo drakony rachujut zori
I znajomi iz Jaworytom
I wony zasynajut u mori
I chowajut kryła wid switła
Bo drakony żywut u nebi
Bo drakony rachujut zori
I chowajut kryła wid wsitła
Zasynajuczy zranku u mori

Żyw cej kraseń pid zemłeju, służbu nis win Czornobohu
Kożnu nicz zlitaw win u nebo i szukaw tam swoju dorohu
W misjacznim switli sjajały kryła
Oczi horiły jak dwa smarahda
Doky u nebi win maje syłu
Doky łetyt win znaje prawdu

Pryspiw

Ta czomu ż tak choczetsja sonce jomu zustrity?
Ta czomu ż tak choczetsja insze żyttja prożyty?
Des u switli pid soncem, a ne w temrjawi noczi
Znaje win, szo zahyne, ałe win tak coho chocze

I pobaczyty swit w jakomu jomu ne żyty
I pobaczyty w czystomu poli jaskrawi kwity
Podywytys w hłyboki zełeni diwoczi oczi, zakryti szczonoczi
Znaje win, szczo zahyne, ałe win tak cho chocze

Os woda na mori skypiła, rozstupyłysja czorni wody
I u nebo synje złetiło dytja temrjawy, czorna wroda
Spałachnuły oczi smarahdy
I pobaczyw win czyste nebo
Zrozumiw win, szczo znaje prawdu
Inszoho szczastja jomu ne treba

Sonce spałyło kryła
Win roztanuw jak chmara w nebi
I zakryłys smarahdowi oczi
Ne złetyt win u nebo cijeji noczi

Pryspiw (3)