Odna doszczowa pisnja

Wychodżu w doszcz, osinnij doszcz,
Zibrawszy wsi hrichy j spokuty.
Wychodżu w doszcz, newpynnyj doszcz,
Z bażannjam bilsze ne wernutys.

A nawkruhy sribłytsja bruk,
Cwitu w pitmi, jak pid narkozom,
Koły twij druh uże ne druh –
Ce ne poezija, ce proza. (wes kupłet – 2)

Pidu po asfaltu sonnych płoszcz,
Bredu po kruczenych uzwozach.
Zabud pro wse – szepocze doszcz,
Ce ne poezija, ce proza.

Szczo zabuwat, szczo pam’jatat
Pidkaże czas – win sprawżnij likar,
Nam wże ljubow, jak sujeta,
Koły za poworotom lito. (wes kupłet – 4)

Ja ruku lita widpuszczu,
Ałe ne stanu w beznadiji
Prosyt porady u doszczu,
Szczo tilky płakaty umije.

Nam wże ljubow, jak sujeta,
Koły za poworotom lito...