Moja wczytelko persza

Ne powernut rokiw szkilnych nazad,
Ne zabud, zaczekaj!
Sohodni bude wse, jak w perszyj raz,
Perszyj kłas pryhadaj!

Rozłetymosja, jak ptachy, usi,
Ne zabud ridnyj kraj!
Wy nam widkryły swit nowych nadij,
W dobru put pospiszaj!

Ot i znow dlja nas i dlja was
Prołunaje szkilnyj dzwinok,
Dlja proszczań i zustriczej czas
Tak nestrymno łetyt.
Ne powernut rokiw szkilnych nazad,
Ne zabud, pam’jataj!

Pryspiw:
Moja wczytelko persza,
Chaj zihriwajut was dytjaczi sercja!
Pisnja szkilna, chaj perszym dzwonykom łuna!
Moja wczytelko persza,
W cej deń swjatkowyj znowu zajdesz w swij kłas,
Czas prołetyt, wse bude znow, jak w perszyj raz!

Prytychne kłas i czowen dobrych mrij
W put nowu widpływe,
Nastane deń, pryczał załyszym swij –
Nas probaczte za wse!

Wesnjana myt zapałyt sotni swicz,
Ty zroby perszyj krok!
Proszczalnyj wals i cja proszczalna nicz –
Nasz ostannij dzwinok!

Kłyczut w dal dorohy nowi
Do majbutnich jasnych zirok,
I z szkilnym dytynstwom
Dawno nam proszczatys pora,
Bo znow do szkoły wpersze na urok
Prybiżyt ditwora.

Pryspiw (2)