Pochoron soncja

Chołod zwirom wyruje wseredyni kożnoji istoty...

Woroniw tanok u nebi swyncewim
Bezzorjanim, neosjażnim
Pir’jam jich, mow nożamy
Probytyj toj kupoł... W ostannje...
W ostannje czorni witry
Obruszyły szkwał swij na prostir bezkrajnij
Wowkamy wbywały podych żyttja
U sobi – w ostannje...

Smutku kryła prymaramy
Temrjawoju wkryły hir werchowittja
Sered porożńoji noczi
W ostannje połychało pochowalne bahattja
Łodjanymy witramy znesyłeni duszi
Łetjat nad zemłeju w ostannje
Powzut lisamy szybenyc
Na pochoron soncja

Samotnij dym steływsja
Nesamowyto wowkom wyw
Nad wyrujuczym morem
Kryżanych szypiw

Dwoch woroniw tanok u nebi swyncewim –
Mysłennja j pam’jat
Pir’jam jich, mow nożamy
Probytyj toj kupoł... W ostannje...
W ostannje czorni witry
Obruszyły szkwał swij na prostir bezkrajnij
Wowkamy wbywały podych żyttja –
Żadibnyj ta zażerływyj

Smutku kryła prymaramy
Temrjawoju wkryły hir werchowittja
Sered porożńoji noczi
W ostannje połychało pochowalne bahattja
Łodjanymy witramy znesyłeni duszi
Łetjat nad zemłeju w ostannje
Powzut lisamy szybenyc
Na pochoron soncja