Większa czcionka | Mniejsza czcionka
W łuczach woschodjaszczeho Sołnca
Bahroweet łedjanoj pokrow,
Tot, czto osipaw, chołodom skował,
Opłeł pautynoju snow.
Ynej Krowy mercaet, yskrjas,
Ałim prachom osipajas, taet
Krowawimy strupjamy zapekajas,
Czerneet, tuskneet, pilju ysczezaet...
Skolko krowy prołyto na эtoj zemłe,
Czto sneh okrasyłsja w cwet zary?..
Krow Heroew wernuły potomkam Otci,
Dabi Wojskom zaszczytnykow wstały ony!
...Dały znak wstawat w rjadi,
Toczyt meczy, hotowjas k boju –
Cztob wjuhy krowawie wraha pohrebły,
Cztob reky napołnyłys wrażeskoj krowju!
Wremja znamёnam pet na wetru,
Wremja sztandartam dat wdochnut woły,
Wremja Aryjskomu Duchu wosstat,
Weni napołnyt yneem krowy!
Pust jarost zastawyt sżat kułaky,
A wołczyj rik – kłokoczet w horłe!
Udar za udarom – poljahut wrahy!
Szah za szahom – oczystym brannoe połe!