Jak stal spiwała u pożarach...

Jak u pożarach stal spiwała,
Koły u rujinach Wkrajina łeżała –
Na zachyst wstawała wsja Nacija-sim’ja –
To pam’jataje Nasza Zemlja!

Na woroha jszły, żyttja widdawały,
Z popełu Ukrajinu pidijmały.
Szczo baczymo sohodni? – Ukrajina u wohni,
Ałe stal ne spiwaje pisni swoji...

To szczo ż iz toboju,
Ukrajinskij Narode?!
Kłycze do boju
Batkiwska Zemlja ta Wolja!

Ruky skrutyły, meczi widibrały;
Kajdanamy brechni Wolju skuwały;
Oczi zapljuszczeni, wucha hłuchi...
Narid mij u bezodnju wedut pastuchy.

Hydko ta bolisno... Ukrajino moja,
Matir-zemlja zaharbana worohamy...
W rujinach, w pożarach stohne wona!
Rid majże w mohyli, ałe stal ne spiwaje!

Wstawaj, Ukrajino! Wstawaj wże do boju!
Doky szcze je komu trymaty zbroju!
Pryhadaj jak wstawała na busurmaniw;
Jak były chozar! Jak stal spiwała u pożarach!

Chaj worohy zhynut, nemow rosa na sonci!
Nam panuwaty u Naszij storonci!
Jak stal spiwała u pożarach – pryhadajmo!
Koły Batkiwszczynu wże mało ljubyty – zachyszczajmo!