Twir mojich mrij

W duszi mojij ne zhas, szcze sjaje obraz twij,
Jak tilky strinemos, twij pohljad czariwnyj
W meni benteżyt krow.
A pro ljubow twoju, dałekyj druże mij,
Ne marju ja wnoczi, w rozpuci nawisnij,
Naszczo meni twoja ljubow?

Pryspiw:
Ja zustriczi ne żdu, ne choczu ja rozbyt
Twir mrij mojich swjatych i w serci pohasyt
Wohoń żyttja moho, mij raj.
I ty ne żdy, i tworu mojich mrij,
Szczo bohom staw meni w budenszczyni sumnij,
Rukoju hrisznoju swojeju ne zajmaj.

Ty w carstwi mojich mrij wwyżajeszsja meni
Takym prekrasnym u takij wysoczyni,
Jakoji w dijsnosti szukat szkoda.
Twij obraz – to mij raj, ja tak ljublju joho,
Jak toj fanatyk ljubyt bożestwo,
Szczo swityt des, mow zirońka blida.

Pryspiw (2)