A ty podumaj

Je chmarnyj deń, je deń bez chmar –
Żyttja chymernyj kałendar.
Neżdana persza sywyna,
A wse zdajetsja, szczo wesna.
Tobi szumyt wesełyj lis,
I tilky biłyj szum beriz...
I tilky biłyj szum beriz...

Pryspiw:
A ty podumaj, ty pomrij,
Czy deń ne zahubyw ty swij,
Czy dorobyw, czy dokochaw,
Czy ljudjam i zemli use, szczo mih, widdaw.

Je chmarnyj deń, je deń bez chmar,
I w kożnim je swij dywnyj czar,
Koły zumijesz w nych znajty
Nikym ne zwidani swity, –
Tobi hrajływyj riczky płyn,
I tilky chwyl peczalnyj dzwin.
I tilky chwyl peczalnyj dzwin.

Pryspiw

Je chmarnyj deń, je deń bez chmar.
U serci ne wszczuchaje żar,
Roky ne hasjat poczuttja:
U nim wesna, u nim żyttja.
Tobi widkrytyj ciłyj swit,
Koły u ńomu je twij slid.
Koły u ńomu je twij slid.

Pryspiw