Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Steżka do raju...
Naczebto striła, szczo prahne lotu –
Tak do tebe prahnu ja,
Prorywajusja nemow z-pid lodu –
Switła niżnist ruczaja.
I nema w meni takoho czaru,
Szczob zhasyt tepło takoho żaru,
Szczo nese do tebe łysz ljubow moja.
Ta j szuka duszi łehkoho słowa
Na oswidczennja moje,
Da swjatytsja myt ota medowa,
Szczo hirkoju ne staje.
Wże cwitut haji zełenobrowi,
Wże lita szczasływoji ljubowi
Tam zozulja rozdaje, rozdaje...
Pryspiw:
Ty moho żadannja rajskyj plid,
Z łasky-kochannja tilky do tebe mij slid.
Ty miż namy terny ne posij,
Slidmy do tebe steżka do raju w rosi.
Stań dlja mene toju tjatywoju,
Szczo tremtyt żduczy striły,
Nebesa sumni nad hołowoju
Ty ljubow’ju zapały,
I w raju sołodkoho kochannja
Powinczaje nas jasne switannja,
Tam, de my szcze ne buły,
De my ne buły...
Pryspiw
Ty powir, szczo nam wysokym nebom
Dolja sudżena odna,
Chocz czuttiw swjatych mojich do tebe
Ne obirwetsja struna.
Doky bude z namy wira nasza,
Bude nam p’janka ljubowi czasza,
Jak mełodija, jak mełodija wyna...
Pryspiw
Steżka do raju w rosi...