Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Na hubach mojich sloza, nacze kryształewa.
Slid łyszyła swij łoza, horda korołewa.
I poranena dusza prokryczała z bołem:
"Nazawżdy ne załyszaj, nepokirna dołe".
Pryspiw:
Ponad jarom, ponad stawom tam roste łoza,
Nacze korołewa stanom mołoda krasa.
A jak po duszi stobnuła, na hubach sloza,
Tilky dolju ne wernuła mołoda łoza.
Ponesły witry znewir dolju w kraj dałekyj.
I łyszywsja ja z tych pir, mow sumnyj łełeka.
I skotyłasja sloza, na hubach spynyłas,
A krywawyj slid łoza u duszi łyszyła.
Pryspiw (3)