Żach

Żach, żach żowtyj żal zamuczyw,
Cha-cho-choczesz ty wtekty,
A czy znajesz jak żywuczi
Czorni hadyny paljuczi
I poszarpani koty.

M’ja-m’ja-m’jatyj witer swyszcze,
S-s-steżky wże nema,
Czuty kryky błyżcze j błyżcze,
Nebo trusyt popełyszczem,
Probudyłasja pitma.

Kupa bubniw płaczut bezlicz,
Ława lize z-pid hory,
Żach, żach, żach bere za płeczi
I wlitajut żowti smerczi
Połuwidomskoji hry.

Didky do mene, do mene,
Połum’ja drantja pałene,
W odjah prystojnyj wberitsja
I zabyrajtesja zwidsy.

Spiwy podochnut ptaszyni,
De na kaminnij steżyni
Hady ne swyni i błazni
Zmiszujut telbuchy własni.

Tam, de czuma chrypło krjacze,
Smerczem promczitsja harjaczym.
Zbilszuwatysja powynne
Carstwo moje domowynne.

Didky do mene, do mene,
Połum’ja drantja pałene,
W odjah prystojnyj wberitsja
I zabyrajtesja zwidsy.
Didky do mene, do mene,
Połum’ja drantja pałene...

Chto-chto topcze peczeryci,
Peczeni charczi szczuryci? Zupynys!
Chiba ne widajesz, nezhrabo,
Żaba tam puskaje z hraba żowtu słyz.

I tam kota litaje njawkit,
Padajut powzuczi p’jawky na płaji,
A de po-po-paporot nesetsja
W’jetsja smużkoju po steżci sik zmiji.

Chałepa skłep tobi hotuje,
Ja wże piju aliłuja po tobi,
W mohylnomu nicznomu kłoczczi,
Zhynesz za niszczo ty, chłopcze, dałebi.

Ta j naszczo cwit tobi kazkowyj,
Zżerły wczora wse korowy. Żach-żach-żach!
Powir beru u swidky Boha
Sut usoho switu coho u hroszach.

Peczera temna kołopnjaje
Tam i tycho pominjajem to na to,
Meni swoju widdajte duszu
Ja ż tobi miż hir natruszu zołoto.

Oj chodyt son koło wikon,
A drimota koło płota.
Pytajetsja son drimoty:
Oj de ż ty budesz noczuwaty?