Majże realno

Pryspiw:
Roztikajetsja switom rozpeczena ława,
Rozsypetsja nebo u spałenych trawach,
W tuneli dumok majbuttjam ożyło
Use te, szczo kołys nerealnym buło... (wes kupłet – 2)

Swit zahoraw majże realno
Wslid prostjahaw meni ruky błahalno,
Pulsacija zir perechodyt u szał,
Mozok narodżuje nowych prymar.
Dumka łetyt u tuneli peczali,
Nowyj wytok czasu spirali
Wchodyt u serce chołodnoju stallju,
Wse, szczo buło, znykaje za dallju.
Wicznist mynuła majże realno,
Slid załyszywsja na dołonjach ostannich,
Sonce ostannich hałaktyk pohasło,
Wse stało inszym, szczo buło prekrasnym.
Żyttja rozkołołos powilno nadwoje,
Myt jak ułamok dwoch switiw,
Wse, szczo buło, wże stało banalnym,
Wse, szczo nebuło, – majże realnym.

Pryspiw

Nad sirymy chaszczamy kradenych sniw
Wmyrajut naszczadky kołysznich witriw,
Kłaptyky sliw rozrizanych mnoju
Krużljajut u tanci z mokroju młoju.
Ce majże jak marennja, czy obertannja,
Schoże na absoljutne proszczannja,
Wse, szczo nesprawżnje, znykne nehajno,
Ja wże ne tut majże realno.

Pryspiw (2)