Podywys

Jak wse buwaje prosto – czas rozbywaje prostir,
Ruszyt chymerni stiny mojich wydiń.
U pawutyni sonce zljakano zatripocze,
Tycho zitchne w rujinach wicznosti tiń.

Stomłeno skrypnut dweri drewnich żywych misterij;
Oczi pohłyne morok, mertwa imła.
Ranok schowaje zori u switankowim mori,
Rosamy wytre poroch nicznoho skła.

Pryspiw:
Podywys u morja czerez wikna perłyn!
Podywys na snihy u połoni werszyn!
Podywys u wikno, de zastyhła pitma!
Podywys u wikno, de niczoho nema!

Kraplja wpade na tebe, son rozilljetsja nebom;
Wże ne pobaczat raju oczi wikon.
Ruky szukajut switła, marjat daremno witrom,
I, mow slipec, rydaje dim bez wikon.

Pryspiw (2)

Jak wse buwaje prosto – czas rozbywaje prostir,
Ruszyt chymerni stiny mojich wydiń.
U pawutyni sonce zljakano zatripocze,
Tycho zitchne w rujinach wicznosti tiń.

Pryspiw