Większa czcionka | Mniejsza czcionka
U połoni temnoty nacze son z’jawyłas ty,
Pohuljała, pokrużljała i łyszyła nazawżdy.
Ja kochaw tebe jak mih, kwity kław tobi do nih,
Pohuljała, pokrużljała, wkryw ljubow chołodnyj snih.
Pryspiw:
Ni, ni, ja ne tu kochaw, ne ti słowa ja howoryw,
Ni, ni, ja ne tu czekaw, ne tu tepłom swojim zihriw.
Nicz, nicz oslipyła nas, błakytnych sniw żadana myt,
Ni, ni, ja ne tij moływs, ljubow ukrała nicz.
Mow nastojane wyno wypyw ja ljubow dawno,
Pohuljała, pokrużljała, ta meni wże wse odno.
Prożywu bez tebe ja, ty dawno wże ne moja,
Pohuljała, pokrużljała, znajesz, Boh tobi suddja.
Pryspiw (2)