Większa czcionka | Mniejsza czcionka
W prysmerku sadu dwoje stojat,
Słowo znajome powtorjujut nacze,
Może ce ty, może ce ja,
Może ce junist widłunjuje nasza.
Tysza torkaje strunu ruczaja,
Tilky i win pro use ne rozkaże,
Może ce ty, może ce ja,
Może ce junist widłunjuje nasza.
Pryspiw:
My tut stojały, słowa w’jazały,
Słowa czipljały na perełaz,
My tut chodyły, ljubow wodyły,
Czy to kochannja wodyło nas.
Niczka zakryła kryłom temnoty
Szczyru rozmowu, szczo zorjamy w’jaże,
Może ce ja, może ce ty,
Może ce junist widłunjuje nasza.
Pryspiw
Tak zachotiłos za neju pity,
Wypyty z neju zachopłennja czaszu,
Może ce ja, może ce ty,
Może ce junist, ta żal, szczo ne nasza.
Pryspiw (3)