Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Kotyłos lito dohory – wże kotytsja unyz.
U kuczerjawi jawory – bahrjanci zapłełys.
Zapachnuw suszenyj czebrec i czuty jabłuk smak,
Tancjuje konyk-strybunec proszczalnyj swij hopak.
Pryspiw:
Mynaje lito, mynaje lito, mynaje liteczko i szczoż,
Chiba dlja naszoji ljubowi – strasznyj chołodnyj-siryj doszcz?
Mynaje lito, mynaje lito, za ruku osiń prywedy,
Te, szczo ljubow’ju obihrito – ne zhasjat zymni chołody.
Os, wże trojand wohoń pohas i ne poczujesz bdżił.
I wse, szczo spas w sadu prypas – postawłeno na stił.
Rosa – nemow proszczań sloza i liteczko myna.
Wże serpeń w riczci widw’jazaw dlja oseni czowna.
Pryspiw