Wozsijawyj nad sonce

Wozsijawyj nad sonce wo wertepi nyni
Isus Boh wozłeżyt wo jasłach na sini:
I zymno terpyt Stworytel drożyt,
Kotryj swit wes w rukach derżyt.

Sonce, misjac i zwizdy jasno pryswiczajut;
Hory chołmy i morja radisno ihrajut,
Polja, dubrawy, cztut Carja sławy,
Bo wsi sut Jeho derżawy.

I wsi czełowicy dnes od radosty skaczut,
Sami zli duchowe żalisływo płaczut,
Szczo Boh, Wołodar, wseho swita Car
Sej nam od nebes podaw dar!

Ty Jeseju, ko Bohu od sercja wozdochnuw
I ot sucha korene żezł twoj ne usochnuw
Boh i Mesija ispołny sija,
Od czresł bo twojich prosija.

W husły weseło brjacaj, Prorocze Dawyde,
Od płoda twojeho Car na swit proizyde,
W nem sja wodworyt, wrahy pokoryt,
Na wicznyj prestoł uskoryt.

Preczysta Marije, radosty pryczyna,
Uprosy nam błahodat u Twojeho Syna:
Myrno prożyty i w nebi byty,
I Tebe z Bohom chwałyty.