Zijszła wże zorja

Zijszła wże zorja na neba zwodi,
Prominnja jasne na zemlju szłe,
Mudreciw zi schodu, cariw bahatych
Do Wyfłejemu wona wede.

Pidim za switom jasnoji zori,
De Boże myłe łeżyt Dytja,
W wertepi bidnim, w jasłach na sini,
De spoczyw Spas nasz, Dawec żyttja.

Wże Cheruwymy spiwajut pisnju:
"Bohowy sława, spokij ljudjam,
Szczo dobru wolju dlja Boha majut
I dobre serce nosjat w hrudjach".

Zemlja judejska – nasza Wkrajina,
Wertep ubohyj – naszi sercja.
Myr jim prynosjat i szczastje neba
Dytjatko Boże j Maty Swjata.

W pokori ducha, w sercja obnowi
Spiszim złożyty j dary swoji,
Dytjatko Boże, pryjmy jich, mołym,
Pryjmy, Isuse, w ljubwi Twojij.