Pane hospodarju, wstawaj z posteli

Pane hospodarju, wstawaj z posteli!

Pryspiw:
Oj daj, Boże!

Wstawaj z posteli, odczynjaj dweri!

Rozstawljaj stoły wse tysowiji,
Steły skatertky wse krupowiji,

Kłady kałaczi z jaroji pszenyci.
Budjat że tebe aż troje hostej:

Szczo perszyj hosto – jasen misjacju,
A druhyj hosto – krasne soneczko,

A tretij hosto – droben doszczyku.
Czym sja pochwałysz, jasen misjacju?

– Oj jak ja zijdu koło piwnoczi,
To zradujetsja wwes zwir u lisi.

Czumak u dorozi, chudoba w wozi,
Chudoba w wozi i ryba w wodi.

– Czym sja pochwałysz, krasne soneczko?
– Oj jak zijdu w nedilju rano,

Zadzwonjat w cerkwach, w cerkwach, kostołach.
Czym sja pochwałysz, droben doszczyku?

– Oj jak ja wpadu tryczi u maju,
To zradujetsja żyto, pszenycja,

Żyto, pszenycja j wsjaka pasznycja.
A za cym słowom to buwaj zdorow,

Ta ne sam z soboju, z ditmy, żonoju,
Z ditmy, żonoju ta z czeljadkoju,

Ta z czeljadkoju i z chudibkoju.
Dożdały cych swjat, swjatkujte zdorowi.