Łjudy

Hołod, chołod, wijna –
Nenacze wychodu nemaje.
Trahedija szczodnja nowa
I ce moralno ubywaje.

Hroszi, robota, polityka
Tobi ne dadut buty wilnym.
Skaży, szczo ty ne rab –
Tebe widprawljat w bożewilnju...

Łjudy skriz wsi odnakowi,
Kożen chocze zła susidu.
Jak i je szcze chtos zdorowyj,
Robljat z ńoho inwalida.

Ce use ne daje nam wsim
Rozrachowuwat na szczasływe majbutnje...
Łjudy, ljudy, zminit szczos w sobi!
Może todi i wyjde szczos putnje...