Zahadka ljubowi

Oj, jak pachnut kwity pizni, czy meni zdajetsja może?
My z toboju duże rizni, wodnoczas my duże schożi.
Widhadajemo ne skoro tu żyttjewu teoremu,
Czom nełehko buty porucz, ałe tjażko nam okremo?

Pryspiw:
A zahadka ljubowi ne prosta, ne prosta,
Mow chołodna sloza na harjaczi wusta.
A zahadka ljubowi mow na serci peczat,
Chto pidkaże meni jak jiji rozhadat?

Doli pisnja nezwyczajna, mow nadwoje rozkołołas,
Na swoje sumne mowczannja pokładu twij czystyj hołos,
Tychyj weczir nad wodoju zori kydaje do neba,
Oj, nełehko iz toboju, ałe ważko ta j bez tebe.

Pryspiw