Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Oj ty, nasz pane, pane Iwane,
u tebe wdoma tak jak u raju.
Pryspiw:
Oj, radujsja, zemłe, radujsja swjate nebo
O pryjdesznim switła Rożestwi!
U tebe werby ja hruszi rodjat,
u tebe syny u carja służat.
U carja doczku wse zaruczyły,
da j dodomoczku wse pryhostyły.
U tebe woły wse połowiji,
u tebe płuhy wse zołotiji.
U tebe dwory wse kedrowiji,
u tebe stoły kałynowiji.
U tebe łany jak zahaji,
u tebe chliby jak tychyj Dunaj.
Na nych żyta, jak żyr syti,
na nych pszenycja jak stojanycja.
U tebe woły jak stodoły,
a korowy jak oborohy.
U tebe wiwci hory pokryły,
u tebe chudoby bez rachuby.
U tebe skryni wse kowaniji,
u nych czerwinci nerachowani.
Bez tuczi, bez hromu
Kateryna
Perełaz
Swjatyj weczir, dobryj weczir [1]
Oj ty nasz pane, pane Iwane
Da j tychi wody bereżeczky znosjat
Oj lisom-lisom wołochy pojut
Oj rano, rano kury popjeli
Oj na hori, hori cyhany stojały
Oj z-za hir, z-za hir
Czy wdoma, wdoma nasz pan-chazjajin?
Oj uczora izweczera
Oj od Kyjewa do seła
Dobryj weczir, ljudy
Oj w djadka, w djadka
Iz-za haju zełenoho wybihaje sywyj konyk
Swjatyj weczir, dobryj weczir [2]
Pczolnaja matka z ditkamy jde
Czy wdoma, wdoma krasnaja panna?
Pokłonimosja comu sudarju