Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Czy wdoma, wdoma krasnaja panna?
Pryspiw:
Swjatyj weczir,
Czy wdoma, wdoma krasnaja panna?
Nemaje wdoma, des u korolja.
Szyje koszulju samomu korolju.
A na komirci syzi hołubci.
A na podołach rajskije ptaszki.
Syzi hołubci jak ne zahudut,
Rajskije ptaszki jak ne połetjat.
A za cym słowom buwaj zdorowa.
Buwaj zdorowa, krasnaja panna.
A ciji swjatka swjatkuj zdorowa.
Ne sama z soboju, z otcem, z matkoju.
Pozdorowljaju Was, krasnaja panna,
z cymy swjatkamy, z cym Rożestwom.
Daj że, Boże, ci swjatky prowodyty,
Do buduszczoho hodu doczekaty,
Z myrom, z pokorom, z dobrym zdorow’jam!
A wy, koljadnyczky, znimajte szapoczky,
Da kryczit: "Daj, boże!"
Żartuj ne żartuj, poł-litra hotuj.
Reszeto owsa, powerch kowbasa.
Za ci pryspiwky – litra horiłky.
A nam ne mnoho, hrywnja odnoho,
Dobryj weczir!
Bez tuczi, bez hromu
Kateryna
Perełaz
Swjatyj weczir, dobryj weczir [1]
Oj ty nasz pane, pane Iwane
Da j tychi wody bereżeczky znosjat
Oj lisom-lisom wołochy pojut
Oj rano, rano kury popjeli
Oj na hori, hori cyhany stojały
Oj z-za hir, z-za hir
Czy wdoma, wdoma nasz pan-chazjajin?
Oj uczora izweczera
Oj od Kyjewa do seła
Dobryj weczir, ljudy
Oj w djadka, w djadka
Iz-za haju zełenoho wybihaje sywyj konyk
Swjatyj weczir, dobryj weczir [2]
Pczolnaja matka z ditkamy jde
Czy wdoma, wdoma krasnaja panna?
Pokłonimosja comu sudarju