Dum-dum

Buły-buły na sonce spodiwannja
Ta raptom temna chmara nadijszła
I serce wkryła prochołod czekannja
I na duszi pomenszało tepła.

De pachkotiły trawy-medonosy
Zapachło hirko duchom połynu,
Wże sołowej ne p’je doswitni rosy,
Ne budyt w serci niżnosti strunu.

Pryspiw:
A szczo znajdesz, a szczo zahubysz,
Nikoły ne whadajesz.
Koły nema toho, szczo ljubysz,
To ljubysz te, szczo majesz. (wes kupłet – 2)

Na samoti smyrenni tym, szczo majem,
Chowajem żal za tym czoho nema,
W tumani mrij nadiji perejmajem
I spokuszajem wiru kradkoma.

Ne kożne serce znajetsja w kochanni,
Szczo nam dano pryjmajemo jak je,
I tym sebe wtiszajemo w szukanni,
Szczo des komus nas może ne staje.

Pryspiw (2)