Rika żyttja

Wyjdu na pobaczennja – nicz jak błahodat,
A za tym, szczo wtraczeno, naszczo żałkuwat?
Ja pocznu, jak mowytsja, prosto iz nulja,
Podywljus jak mołytsja do nebes zemlja.

Pryspiw:
Oj żyttja rika, oj bystriń woda,
Chaj dusza zawżdy bude mołoda,
A te, szczo benteżyło, brało za żywe
Chaj z wodoju w bezwist i widpływe.
Oj żyttja rika, oj bystriń woda,
I trywohy zwuk – ce szcze ne bida,
A te, szczo ljubyłosja, witru ne widdam,
Może dolja, dołeńka posmichnetsja nam.

Naszczo nam peczałytsja, hołowu chyłyt?
Radist ne kinczajetsja, znaczyt treba żyt,
Wyjdu za okołycju, obizwus zdalja,
Podywljus jak mołytsja do nebes zemlja.

Pryspiw (2)