Szcze ne ljubow

W bezsonnja kawy ja nallju,
Chocz nicz zijszła wże do kimnaty,
Bojusja wymowyt "ljublju",
Szczob toho słowa ne zljakaty.

Ce wik żyttja czy poczuttja,
Riznyci w cych słowach czymało.
Ja sercem szcze ne proczytaw,
Szczo pohljadom ty napysała.

Pryspiw:
Szcze ne ljubow, ałe use ż
W duszi tak sołodko i switło.
Jakas projasnena bezmeż
Napownyła wesnjane tiło.
Nemow swiczus bilja wikna
I hriju mriju karooku,
Szcze ne ljubow, ałe wona
Uże zdajetsja za piwkroku.

Omanływa buwaje myt,
Słowa buwajut wypadkowi,
Ałe jak błahodatno żyt
Swjatym peredczuttjam ljubowi.

Tomu maljuju krow
I ty na foni syńoho tumanu,
I znow zowu tebe do mrij –
Napiwczużu, napiwkochanu.

Pryspiw (2)