Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Ty każesz, szczo win dałeko,
Ty każesz: – Na czużyni,
Ty każesz: – Żyttja nesterpne!
Ja widpowidaju: – Ni!
Dopoky żywesz, Mariczko,
Naj wilno dusza spiwa.
Żyttja, jak prozora riczka,
Teczut, jak woda, słowa.
Pryspiw:
Ne płacz, Mariczko, ne płacz.
Ne płacz, serce ne kraj.
Ne płacz, Mariczko, ne płacz.
Spiwaj, Mariczko, spiwaj!
Ne płacz, Mariczko, ne płacz.
Spiwaj, Mariczko, spiwaj!
Ty każesz, szczo wczora wkrała.
Ne krasty ż sohodni – hrich.
A potim wirszi pysała
J mołyłas za nas za wsich.
A ranok – to buw kochannja
I rozczaruwannja czas.
Kazała sobi: – Wostannje!
Ta wse znowu raz-u-raz.
Pryspiw
Mariczka i Mahdałyna –
Na złe powełos obom.
Mariczka i Ukrajina
Kraj szljachu stojat razom.
Czekajut ta j wyhljadajut,
Czy kraszcze ide żyttja.
Zamysłyłas i ne znaju,
Zdałosja wona – to ja.
Pryspiw