Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Sumuje deń łystkom kłenowym,
Zhadawszy lita oksamyt,
Twojim proszczalnym tychym słowom
Zwuczyt osinnij krajewyd.
Pryspiw:
Osiń, dywljus w twoje wikno.
Osiń, duszi ne wse odno.
Osiń, u wyrij ne bery
Mojeji radosti i tychoji żury.
Osiń, mene iszcze ne kłycz.
Osiń, ne zatumań obłycz.
Osiń, dwa pomachy kryła,
W mojich nimych oczach ne zahasy tepła.
Ne perejty, ne perejichat
Nam cju osinnju zametil,
De zołota osinnja wticha
Peremiszała tychyj bil.
Pryspiw
Wyrijem osinnim żurawływym
Zemlja zamknuła nebesa,
Ta switjat jahody kałyny
U deń osinnij powysa.
Pryspiw:
Osiń, dywljus w twoje wikno.
Osiń, meni ne wse odno.
Osiń, u wyrij ne bery
Mojeji radosti i tychoji żury.
Osiń, mene iszcze ne kłycz.
Osiń, ne zatumań obłycz.
Osiń, dwa pomachy kryła,
W mojich nimych oczach ne zahasy tepła.