Żinka

Żinka – carycja,
Żinka – bohynja,
I satana i rozpusna powija,
Żinka i szczastja,
Żinka i pekło,
Wse pam’jataje i zabuwaje wse łehko.

Żinka – rozpusnycja,
Żinka – asket,
Łjubyt iz mriji weczrnij sonet,
Żinka j krasa,
Żinka j potwora,
Odnoczasno żachływa j odnoczasno czudowa.

Żinka – neszczasna,
Żinka – szczasływa,
Wse by j na zło komus szczos robyła.
Żinka i dobra
Żinka j żorstoka
Niby i z kymos, ta wse ż odynoka.

Żinka – najiwnist,
Żinka wse znaje,
Wse niby maje, ta wse szczos szukaje
Żinka – bajdużist,
Żinka i rewnist,
Nikoły ne znaje, szczo take pewnist.

Żinka – ljubow,
I żinka widraza,
A dekoły prosto łycemirna zaraza
Żinka to wse,
Żinka – niczoho,
Łjubyt usich i ne ljubyt nikoho...

Żinka – majbutnje,
Żinka – mynułe,
Na starist zhadaje pro dawno wże widbułe.
Żinka – mowczannja,
Żinka – słowa,
Taki protyriczczja, jak i je i nema.
Taki protyriczczja, jak i je i nema.