Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Wse buło u żytti pomiż nas
I ciłunky i radist wstriczań,
A sohodni wże oseni czas,
Szczo prynosyt w dim kryła proszczań.
Do płecza ja twoho prytuljus
I zihriju osinnim tepłom,
Z wust pryw’jałych nektaru nap’jus,
Hljań jakyj łystopad za wiknom.
Pryspiw:
Łystopad, łystopad, ach, jakyj za wiknom łystopad,
Znowu zołotom łystja steżky zasteljaje.
Sypłe oseni sum i bahrjanyj wohoń łystopad,
Tilky para łełek nad hnizdom szcze krużljaje.
Łystopad, łystopad, ach, jakyj za wiknom łystopad,
Znowu zołotom łystja steżky zasteljaje.
Sypłe oseni sum i bahrjanyj wohoń łystopad,
Tilky para łełek nad hnizdom szcze krużljaje.
I w duszi wże dawno łystopad,
Oblitajut jak łystja roky,
Widszumiw litnij nasz zorepad,
Zhasły mrij mojich junych zirky.
Chocz uże łystopad za wiknom,
I łystopad u mojemu żytti,
I mojim najswjatiszym hrichom
I oberehom staw ty mojim.
Pryspiw:
Łystopad, łystopad, ach, jakyj za wiknom łystopad,
Znowu zołotom łystja steżky zasteljaje.
Sypłe oseni sum i bahrjanyj wohoń łystopad,
Tilky para łełek nad hnizdom szcze krużljaje.
Łystopad, łystopad, ach, jakyj u żytti łystopad,
Szczo buło dorohym swoju cinnist wtraczaje,
Sypłe oseni sum i bahrjanyj wohoń łystopad,
Tilky nasza ljubow jak zorja ne zhasaje.